DNS دفترچهتلفن اینترنت است: نامها را به آدرس تبدیل میکند. اما وقتی پای اتصال دامنه به سرور، راهاندازی ایمیل یا تأیید مالکیت وسط باشد، با انواع مختلف رکورد روبهرو میشوید. این راهنما همهی رکوردهای پرکاربرد را با مثال واقعی و بدون اصطلاحبازی توضیح میدهد.
رکورد A و AAAA — قلب ماجرا
رکورد A میگوید «این نام، این آیپی نسخهی ۴ است»؛ AAAA همین کار را برای IPv6 میکند.
example.ir. A 203.0.113.10
www.example.ir. A 203.0.113.10برای وصلکردن دامنه به سرور ابری، معمولاً همین دو خط کافی است: یکی برای دامنهی اصلی، یکی برای www.
CNAME — نام مستعار
CNAME یک نام را به نام دیگری حواله میدهد (نه به آیپی):
blog.example.ir. CNAME example.ir.مزیتش این است که اگر آیپی سرور عوض شود، فقط رکورد A اصلی را ویرایش میکنید و همهی نامهای مستعار خودکار درست میشوند.
example.ir) CNAME نگذارید و برای یک نام، همزمان CNAME و رکورد دیگری تعریف نکنید — استاندارد DNS اجازه نمیدهد.MX — مسیر ایمیل
MX مشخص میکند ایمیلهای [email protected] به کدام سرور تحویل شوند. عددِ کنارش «اولویت» است — کوچکتر یعنی مقدمتر:
example.ir. MX 10 mail.example.ir.
example.ir. MX 20 mail2.example.ir.اگر از سرویس ایمیل خارجی (مثل Zoho یا Google Workspace) استفاده میکنید، مقادیر MX را دقیقاً از مستندات همان سرویس کپی کنید.
TXT — متن، اما حیاتی
TXT ظاهراً فقط متن آزاد است، اما سه کار کلیدی روی دوش آن است:
- SPF — میگوید چه سرورهایی حق دارند از طرف دامنهی شما ایمیل بفرستند:
example.ir. TXT "v=spf1 mx ~all" - DKIM/DMARC — امضای دیجیتال و سیاست برخورد با ایمیلهای جعلی؛ بدون اینها ایمیلهایتان راهی اسپم میشوند.
- تأیید مالکیت — گوگل، اینماد و سرویسهای دیگر برای احراز دامنه، یک TXT مشخص از شما میخواهند.
NS — چه کسی پاسخگوی دامنه است؟
NS اعلام میکند رکوردهای دامنه روی کدام نِیمسرورها نگهداری میشود. وقتی مدیریت DNS دامنه را به سرویسی مثل DNS مهران هاست میسپارید، در پنل ثبت دامنه (ایرنیک یا ثبتکنندهی بینالمللی) NSها را به نِیمسرورهای اعلامشده تغییر میدهید — و از آن به بعد همهی رکوردها را از یک پنل فارسی مدیریت میکنید.
SRV و CAA — دو رکورد تخصصیتر
SRV آدرس و پورت یک «سرویس» خاص را معرفی میکند (VoIP، بازیها، برخی چتسرورها). CAA تعیین میکند فقط کدام مرجع صدور گواهی اجازه دارد برای دامنهی شما SSL صادر کند:
example.ir. CAA 0 issue "letsencrypt.org"یک خط ساده که جلوی صدور گواهی تقلبی به نام دامنهی شما را میگیرد.
TTL — حافظهی جهان از رکورد شما
هر رکورد یک TTL دارد: مدتی که DNSسرورهای دنیا اجازه دارند پاسخ را کش کنند. TTL بالا (مثلاً ۱ روز) یعنی بار کمتر ولی انتشار کُند تغییرات؛ TTL پایین (۵ دقیقه) یعنی تغییر سریع. ترفند حرفهایها: یک روز قبل از جابهجایی سرور، TTL را کم کنید؛ بعد از انتقال موفق دوباره بالا ببرید.
جدول مرور سریع
| رکورد | چه میکند | مثال کاربرد |
|---|---|---|
| A / AAAA | نام ← آیپی | اتصال دامنه به سرور |
| CNAME | نام ← نام | www و زیردامنهها |
| MX | مقصد ایمیل | راهاندازی ایمیل دامنه |
| TXT | متن/اثبات | SPF، DKIM، تأیید مالکیت |
| NS | نِیمسرورها | انتقال مدیریت DNS |
| SRV | آدرس سرویس + پورت | VoIP و سرویسهای خاص |
| CAA | مجوز صدور SSL | جلوگیری از گواهی جعلی |
اشتباههای رایج
- فراموشکردن www — دامنه باز میشود اما www نه (یا برعکس). هر دو را تعریف کنید.
- کپینکردن نقطهی انتهایی در مقادیر CNAME/MX در برخی پنلها — نتیجهاش رکوردی مثل
mail.example.ir.example.irمیشود! - عجله بعد از تغییر — بهخاطر TTL و کش، تغییرات همهجا همزمان دیده نمیشود؛ با
dig +short example.irاز چند شبکهی مختلف چک کنید.
جمعبندی
با همین چند رکورد، ۹۵٪ کارهای DNS را پوشش دادهاید. اگر میخواهید همهی اینها را از یک پنل سادهی فارسی — با انتشار آنی، Failover و GeoDNS — مدیریت کنید، مدیریت DNS رایگان مهران هاست را امتحان کنید. قدم بعدی: دامنه را به سرور وصل و سایت را با HTTPS بالا بیاورید.